Met een beetje slaapgebrek en een temperatuurverschil van zo'n 30 graden hebben we vanochtend weer voet op Nederlandse bodem gezet.
Han en Adrie stonden ons al op te wachten om vervolgens in de Meern een heerlijke brunch voor te schotelen. Daarna zijn we direct ons heerlijke bedje in gestapt om even wat bij te slapen!
Ik moet eerlijk zeggen dat ik mijn achtertuin ineens wel erg klein vind, en dat er hier wel heel veel mensen zijn ineens! En ondanks dat het regentijd in Afrika is, we lange tijd niet zoveel regen hebben gezien!
We zijn nu druk bezig met de foto's en binnenkort zal de video ook wel klaar zijn. Genoeg regenachtige middagen/avonden om daar mee bezig te zijn.
Dus als je zin hebt om de foto's te zien en de verhalen live te horen, kom gerust langs!
Posts tonen met het label first visit. Alle posts tonen
Posts tonen met het label first visit. Alle posts tonen
5.12.06
3.12.06
Ode aan Freek
Het spijt me, ik heb het echt niet zo bedoeld. Lieve Freek, kun je me ooit vergeven? Ik had het ook niet gelijk door. Tinus ging na mij en die zag het...” He, dat is Freek....in de wc-pot, hoe komt ie daar nou ineens?” ....oh nee, zal onze band ooit weer hersteld worden? Gelukkig hebben we je nog kunnen redden, maar het feit dat ik over je heen geplast heb, zal een zeer traumatische ervaring voor je geweest zijn...
Sorry Freek.
Freaky Freek, Hairless Harry and Moving Marie zijn de drie grootste gekko’s die we in onze tent hebben. Naast een stuk of vijf kleinere. Erg nuttig voor vliegen etc.
Ik houd het even kort vandaag, we gaan alweer bijna naar huis en daar zullen nog vele verhalen in real life volgen. We zijn de afgelopen dagen nog naar Blantyre geweest, en verder rustig aan gedaan. Beetje vakantie gevierd eigenlijk, eindelijk.
We gaan zo met Jess, Oscar en Sarah een bushwalk maken. En vanmiddag hebben we iedereen uitgenodigd voor een braai.
Morgen stappen we weer in het vliegtuig en horen jullie alle verhalen als we weer bereikbaar zijn (vanaf dinsdagmiddag)!
By the way, het gaat wel weer effe wennen worden! Het is hier pas 10 uur ’s ochtends en al 38 graden!
Sorry Freek.
Freaky Freek, Hairless Harry and Moving Marie zijn de drie grootste gekko’s die we in onze tent hebben. Naast een stuk of vijf kleinere. Erg nuttig voor vliegen etc.
Ik houd het even kort vandaag, we gaan alweer bijna naar huis en daar zullen nog vele verhalen in real life volgen. We zijn de afgelopen dagen nog naar Blantyre geweest, en verder rustig aan gedaan. Beetje vakantie gevierd eigenlijk, eindelijk.
We gaan zo met Jess, Oscar en Sarah een bushwalk maken. En vanmiddag hebben we iedereen uitgenodigd voor een braai.
Morgen stappen we weer in het vliegtuig en horen jullie alle verhalen als we weer bereikbaar zijn (vanaf dinsdagmiddag)!
By the way, het gaat wel weer effe wennen worden! Het is hier pas 10 uur ’s ochtends en al 38 graden!
1.12.06
FOTO'S
Dennis, bedankt voor je hulp en programma's.
De eerste foto's worden nu geupload naar www.flickr.com/photos/morilla !!!
Als de upload klaar is, zie je de eerste 5 foto's rechts in beeld. Als je hierop klikt, wordt je automatisch doorgezet naar flickr (en dus de foto's)
gr
Amy en Tinus
De eerste foto's worden nu geupload naar www.flickr.com/photos/morilla !!!
Als de upload klaar is, zie je de eerste 5 foto's rechts in beeld. Als je hierop klikt, wordt je automatisch doorgezet naar flickr (en dus de foto's)
gr
Amy en Tinus
FAQ - part 2 (posted by tinus)
hoe laat is het nu bij jullie?
In Malawi is het 1 uur later (GMT +2)
(hier kennen ze echter geen zomer en winter tijd, dus in de zomerperiode is er geen tijdsverschil)
Als je door het park rijdt, kom je dan mensen tegen van de bevolking??
Nee. De bevolking woont buiten de grenzen van het park (+/- 150.000). In het park werken uiteraard wel mensen (+/- 200 man; w.o. scouts, infrastructuur/bouwers, chaufeurs; staff, etc)
Koop je zelf je eten in en de koks maken het dan klaar? En waar laat je je boodschappies?
We kopen zelf ons eten en we kunnen de kok (Chico, die naast kok ook wasser, tentschoonmaker en haar uit amy’s borstel verwijderaar is) vragen om eten voor ons te maken. Dit doen we niet altijd; gisteren toevallig wel; we hebben Chico gevraagd om een salade van kool, ui, tomaat, komkommer en mayonaise te maken (simpelweg omdat wij niet wisten wat we met die kool aanmoesten :-)
Slapen jullie in een bed of stretcher of gewoon een matje?
We hebben een luxe bush-tent, met daarin 2 (eenpersoons)bedden
Kun je’t water drinken?
Ja . In het park zijn een aantal water-holes geboord. Die zijn ongeveer 80 meter diep en drinkbaar. ’t Is een beetje zout van smaak en er zit heel veel kalk in, maar prima te drinken!
Wanneer gaan jullie voor ’t echie?
We starten 1 februari in Majete. Daarvoor zijn we waarschijnlijk nog een paar dagen vrij en misshcien dat we alvast wat eerder naar Malawi gaan...
En wordt er nog gefeest?
Uiteraard ;) Hou 20 januari maar vast vrij in je agenda. Tijd, thema en locatie volgen nog ;)
liefs Amy en tinus
In Malawi is het 1 uur later (GMT +2)
(hier kennen ze echter geen zomer en winter tijd, dus in de zomerperiode is er geen tijdsverschil)
Als je door het park rijdt, kom je dan mensen tegen van de bevolking??
Nee. De bevolking woont buiten de grenzen van het park (+/- 150.000). In het park werken uiteraard wel mensen (+/- 200 man; w.o. scouts, infrastructuur/bouwers, chaufeurs; staff, etc)
Koop je zelf je eten in en de koks maken het dan klaar? En waar laat je je boodschappies?
We kopen zelf ons eten en we kunnen de kok (Chico, die naast kok ook wasser, tentschoonmaker en haar uit amy’s borstel verwijderaar is) vragen om eten voor ons te maken. Dit doen we niet altijd; gisteren toevallig wel; we hebben Chico gevraagd om een salade van kool, ui, tomaat, komkommer en mayonaise te maken (simpelweg omdat wij niet wisten wat we met die kool aanmoesten :-)
Slapen jullie in een bed of stretcher of gewoon een matje?
We hebben een luxe bush-tent, met daarin 2 (eenpersoons)bedden
Kun je’t water drinken?
Ja . In het park zijn een aantal water-holes geboord. Die zijn ongeveer 80 meter diep en drinkbaar. ’t Is een beetje zout van smaak en er zit heel veel kalk in, maar prima te drinken!
Wanneer gaan jullie voor ’t echie?
We starten 1 februari in Majete. Daarvoor zijn we waarschijnlijk nog een paar dagen vrij en misshcien dat we alvast wat eerder naar Malawi gaan...
En wordt er nog gefeest?
Uiteraard ;) Hou 20 januari maar vast vrij in je agenda. Tijd, thema en locatie volgen nog ;)
liefs Amy en tinus
30.11.06
Drukte, dans en decisons
Zo dan, dat waren weer een paar drukke dagen. Bijna niet eens tijd om echt achter de pc te zitten haha!
Wat hebben we veel reacties gekregen op onze laatste mail! Niet zo gek natuurlijk, want na een week in Malawi hebben we erg veel te verwerken gekregen aan informatie, ervaringen, indrukken, etc. En hoewel de beslissing voor ons moeilijker was dan we aanvankelijk voor mogelijk hebben gehouden, is het hoge woord eruit: WE DOEN HET!
Er zijn nog wel een aantal dingen die we moeten regelen, zo is ons huis bijvoorbeeld nog niet gebouwd, maar die zijn allemaal wel te overzien.
Afgelopen dinsdag zijn we met Oscar en Jess naar Blantyre gereden. Dat is de commerciele hoofdstad van Malawi en ligt op ca. 70 km (ruim een uur) rijden. Je moet eerst Majete uit en dan over de gravelroad naar het dichtsbijzijnde dorp Chikwawa (ca. 15 km). Hier is bijna elke dag markt en kun je al je groenten en fruit wel halen, maar voor alle andere dingen moet je naar Blantyre. Vanaf Chikwawa is het asfalt, maar door een heuvellandschap, dus veel bochten etc.
Malawi is trouwens een erg druk land. Er wonen ca. 12 miljoen mensen in een relatief klein land. Dit houdt concreet in dat er continu overal mensen lopen. Op en naast de weg.
Vooral Blantyre zelf is een drukke aangelegenheid!
Oscar en Jess hadden een aantal dingen die ze moesten doen, zoals de kap van de pick-up halen, een factuur ergens halen, weer ergens anders een offerte halen, etc. Dit heeft al met al zo’n beetje de hele dag geduurd. Het hielp ook niet echt dat de president in de stad rondreed, want dan wordt al het verkeer echt stilgezet en kom je nergens meer.
Uiteindelijk zijn we dan bij de Shoprite terecht gekomen, het walhalla van de westerse eter ;) Je kunt hier inderdaad alles krijgen wat je bij de appie zo’n beetje ook haalt (behalve mozzarella en chocopasta kwam ik al achter), maar daar betaal je ook naar. De producten zijn voornamelijk geimporteerd uit Zuid-Afrika. Een fles wijn kost gemiddeld zo’n 9 dollar. Dus bij de kassa was het toch wel even schrikken. Maar ja, westerse winkel, westerse prijzen.
Op de terugweg zaten Tinus en ik achterin de pick-up ingevouwen tussen alle boodschappen, van verfblikken tot kroppen kool. En om onze lange zit een beetje te verzachten, zat ik op een 10 kilozak rijst en tinus op een 20 kilozak meel. We hebben nu wetenschappelijk bewezen dat rijst zich naar je billen vormt(lees: redelijk comfortabel zit) en meel niet. Dus de tip: ga op een zak rijst zitten als je de kans hebt haha!
Terug in Majete bleek de manegementmeeting waar we bij zouden aanschuiven naar morgen verplaatst, dus lekker naar de tent gegaan en eten gemaakt.
Het enige waar ik echt nog niet aan kan wennen, zijn die spinnen. Alhoewel het geen spinnen blijken te zijn, maar een krabsoort ofzo. En ze hebben net een route tussen de keuken en de lappa waar we eten, dus in het pikkedonker schrik ik me steeds de .....
Woensdagochtend waren we uitgenodigd voor de opening van een nieuw scoutskamp. Er komen er uitenlijk 4 in heel Majete en dit is nummer 3, Nematsempe (ofzoiets).
Met zijn allen in de gamevehicle (die tribuneauto) en zo een uurtje rijden naar de andere kant van het park, hobbel de hobbel. Onderweg nog impala’s, zebra’s en jaja Sabelantilopes gespot!
Het scoutskamp bestaat uit 6 huisjes voor de scouts en hun familie met enorm veel kinderen. Ze stonden ons allemaal al op te wachten toen we aankwamen. De vrouwen waren al druk bezig met het voorbereiden van het eten. Ergens tussen de huizen stond een soort afdak waar alle hoogwaardigheidsbekleders zaten. De chiefs, etc. Het wachten was nog op de big man, de TA (Traditional ...) hoofd van de provincie ofzoiets. En de politie natuurlijk, die hoort er ook bij.
Ik had de opdracht gekregen van Stella, de extension coordinator, om het hele gebeuren te filmen en een aantal interviews te houden met onder andere Harvey, Patricio en de scouts. Dus ik ben aan de slag gegaan. Natuurlijk pas toen we het rondje groeten hadden gedaan met alle belangrijke mensen (waar we zelf trouwens ook toe behoorden). Muli bwanji? How are you? Ndili bwino. I am fine. Zikomo. Thank you. En dat een keer of 30 haha!
Gelukkig was de camera die ik te leen had van Majete van Canon, dus kon ik gebruik maken van Tinus’ extra baterrijen! Anders had ik echt maar 15 minuten kunnen filmen. En gelukkig had ik nog extra tapes bij me. Dus ik heb nu zo’n 60 minuten film die ik nog moet gaan monteren. Wat nog niet kan, aangezienh hier geen firewirekabel is. Dus een goede reden om de bandjes maar thuis te monteren. Kunnen jullie ze ook nog zien!
Want het was echt een hele happening. Eerst een voorstelronde. Toen een bedankronde waar iedereen persoonlijk werd bedankt voor hun bijdrage. Zelfs Tinus moest gaan staan! Ik ook, maar ik stond al, te filmen haha.
Toen alle speeches van alle belangrijke mensen. In het chichewa. En daarna kwam het leuke gedeelte. De zang en dans van de lokale dramagroep. En toen een pauzemuziekje van de band. Amazing wat een geweldig geluid ze kunnen krijgen uit zelfgemaakte instrumenten! Toen een toneelstukje. Het hele dorp lag dubbel van het lachen, echt geweldig! De moraal van het verhaal: een stroper wilde niet naar de opening van dit kamp, want door african parks had ie geen werk meer, maar uiteindelijk ging zijn vrouw wel en kwam ze erachter dat het veel beter was nu. Zoiets.
Toen een soort poppenkastvoorstelling, weer muziek, speeches, etc. En ik maar filmen haha!
Oh ja, en vergeet ook het allerofficieelste gedeelte niet. Ik had nog samen met een van de scouts een mooi rood lint voor een van de huizen gespannen, wat natuurlijk nog doorgeknipt werd! Ik stond blijkbaar zelfs verkeerd met de camera, want er werd niet geknipt voordat ik in de goeie positie stond!
Toen werder we uitgenodigd voor het eten met de rest van de officials. Not too bad, koolsla, rijst en....geit (de kip was al op). We leven nog en het smaakte eigenlijk prima.
Het was al met al een geweldige ervaring om in een echt afrikaans dorp ons zo thuis te voelen, met alle verlegen kinderen en moeders!
Terug in ons kamp weer even relaxed. Want we waren al om half zes op vandaag. En ’s avonds de meeting waar we iedereen hebben medegedeeld dat we terugkomen, wat met applaus werd ontvangen :).
En vanochtend hebben we onze eerste meeting met Patrico gehad. Een goede eerste werkbespreking, buiten onder een overkapping, waar je af en toe wordt afgeleid door een eekhoorntje die naast je op een nootje zit te knabbelen. Patricio is erg blij dat we komen en we hebben al een aantal goede projecten voor mij bedacht, waarover later meer!
Now it’s time for lunch!
P.S.: Dank allen voor de fototips, maar het lukt nog steeds niet :(. Probleem is dat ik genoeg software heb om foto’s van de camera af te halen, maar dat de computer de Canon niet herkent. En de driver die ik heb geinstalleerd ook niet. Dus nog even geduld!
PPS: ja, al jullie vragen worden ook nog beantwoord, maar nu eerst lunch...
Wat hebben we veel reacties gekregen op onze laatste mail! Niet zo gek natuurlijk, want na een week in Malawi hebben we erg veel te verwerken gekregen aan informatie, ervaringen, indrukken, etc. En hoewel de beslissing voor ons moeilijker was dan we aanvankelijk voor mogelijk hebben gehouden, is het hoge woord eruit: WE DOEN HET!
Er zijn nog wel een aantal dingen die we moeten regelen, zo is ons huis bijvoorbeeld nog niet gebouwd, maar die zijn allemaal wel te overzien.
Afgelopen dinsdag zijn we met Oscar en Jess naar Blantyre gereden. Dat is de commerciele hoofdstad van Malawi en ligt op ca. 70 km (ruim een uur) rijden. Je moet eerst Majete uit en dan over de gravelroad naar het dichtsbijzijnde dorp Chikwawa (ca. 15 km). Hier is bijna elke dag markt en kun je al je groenten en fruit wel halen, maar voor alle andere dingen moet je naar Blantyre. Vanaf Chikwawa is het asfalt, maar door een heuvellandschap, dus veel bochten etc.
Malawi is trouwens een erg druk land. Er wonen ca. 12 miljoen mensen in een relatief klein land. Dit houdt concreet in dat er continu overal mensen lopen. Op en naast de weg.
Vooral Blantyre zelf is een drukke aangelegenheid!
Oscar en Jess hadden een aantal dingen die ze moesten doen, zoals de kap van de pick-up halen, een factuur ergens halen, weer ergens anders een offerte halen, etc. Dit heeft al met al zo’n beetje de hele dag geduurd. Het hielp ook niet echt dat de president in de stad rondreed, want dan wordt al het verkeer echt stilgezet en kom je nergens meer.
Uiteindelijk zijn we dan bij de Shoprite terecht gekomen, het walhalla van de westerse eter ;) Je kunt hier inderdaad alles krijgen wat je bij de appie zo’n beetje ook haalt (behalve mozzarella en chocopasta kwam ik al achter), maar daar betaal je ook naar. De producten zijn voornamelijk geimporteerd uit Zuid-Afrika. Een fles wijn kost gemiddeld zo’n 9 dollar. Dus bij de kassa was het toch wel even schrikken. Maar ja, westerse winkel, westerse prijzen.
Op de terugweg zaten Tinus en ik achterin de pick-up ingevouwen tussen alle boodschappen, van verfblikken tot kroppen kool. En om onze lange zit een beetje te verzachten, zat ik op een 10 kilozak rijst en tinus op een 20 kilozak meel. We hebben nu wetenschappelijk bewezen dat rijst zich naar je billen vormt(lees: redelijk comfortabel zit) en meel niet. Dus de tip: ga op een zak rijst zitten als je de kans hebt haha!
Terug in Majete bleek de manegementmeeting waar we bij zouden aanschuiven naar morgen verplaatst, dus lekker naar de tent gegaan en eten gemaakt.
Het enige waar ik echt nog niet aan kan wennen, zijn die spinnen. Alhoewel het geen spinnen blijken te zijn, maar een krabsoort ofzo. En ze hebben net een route tussen de keuken en de lappa waar we eten, dus in het pikkedonker schrik ik me steeds de .....
Woensdagochtend waren we uitgenodigd voor de opening van een nieuw scoutskamp. Er komen er uitenlijk 4 in heel Majete en dit is nummer 3, Nematsempe (ofzoiets).
Met zijn allen in de gamevehicle (die tribuneauto) en zo een uurtje rijden naar de andere kant van het park, hobbel de hobbel. Onderweg nog impala’s, zebra’s en jaja Sabelantilopes gespot!
Het scoutskamp bestaat uit 6 huisjes voor de scouts en hun familie met enorm veel kinderen. Ze stonden ons allemaal al op te wachten toen we aankwamen. De vrouwen waren al druk bezig met het voorbereiden van het eten. Ergens tussen de huizen stond een soort afdak waar alle hoogwaardigheidsbekleders zaten. De chiefs, etc. Het wachten was nog op de big man, de TA (Traditional ...) hoofd van de provincie ofzoiets. En de politie natuurlijk, die hoort er ook bij.
Ik had de opdracht gekregen van Stella, de extension coordinator, om het hele gebeuren te filmen en een aantal interviews te houden met onder andere Harvey, Patricio en de scouts. Dus ik ben aan de slag gegaan. Natuurlijk pas toen we het rondje groeten hadden gedaan met alle belangrijke mensen (waar we zelf trouwens ook toe behoorden). Muli bwanji? How are you? Ndili bwino. I am fine. Zikomo. Thank you. En dat een keer of 30 haha!
Gelukkig was de camera die ik te leen had van Majete van Canon, dus kon ik gebruik maken van Tinus’ extra baterrijen! Anders had ik echt maar 15 minuten kunnen filmen. En gelukkig had ik nog extra tapes bij me. Dus ik heb nu zo’n 60 minuten film die ik nog moet gaan monteren. Wat nog niet kan, aangezienh hier geen firewirekabel is. Dus een goede reden om de bandjes maar thuis te monteren. Kunnen jullie ze ook nog zien!
Want het was echt een hele happening. Eerst een voorstelronde. Toen een bedankronde waar iedereen persoonlijk werd bedankt voor hun bijdrage. Zelfs Tinus moest gaan staan! Ik ook, maar ik stond al, te filmen haha.
Toen alle speeches van alle belangrijke mensen. In het chichewa. En daarna kwam het leuke gedeelte. De zang en dans van de lokale dramagroep. En toen een pauzemuziekje van de band. Amazing wat een geweldig geluid ze kunnen krijgen uit zelfgemaakte instrumenten! Toen een toneelstukje. Het hele dorp lag dubbel van het lachen, echt geweldig! De moraal van het verhaal: een stroper wilde niet naar de opening van dit kamp, want door african parks had ie geen werk meer, maar uiteindelijk ging zijn vrouw wel en kwam ze erachter dat het veel beter was nu. Zoiets.
Toen een soort poppenkastvoorstelling, weer muziek, speeches, etc. En ik maar filmen haha!
Oh ja, en vergeet ook het allerofficieelste gedeelte niet. Ik had nog samen met een van de scouts een mooi rood lint voor een van de huizen gespannen, wat natuurlijk nog doorgeknipt werd! Ik stond blijkbaar zelfs verkeerd met de camera, want er werd niet geknipt voordat ik in de goeie positie stond!
Toen werder we uitgenodigd voor het eten met de rest van de officials. Not too bad, koolsla, rijst en....geit (de kip was al op). We leven nog en het smaakte eigenlijk prima.
Het was al met al een geweldige ervaring om in een echt afrikaans dorp ons zo thuis te voelen, met alle verlegen kinderen en moeders!
Terug in ons kamp weer even relaxed. Want we waren al om half zes op vandaag. En ’s avonds de meeting waar we iedereen hebben medegedeeld dat we terugkomen, wat met applaus werd ontvangen :).
En vanochtend hebben we onze eerste meeting met Patrico gehad. Een goede eerste werkbespreking, buiten onder een overkapping, waar je af en toe wordt afgeleid door een eekhoorntje die naast je op een nootje zit te knabbelen. Patricio is erg blij dat we komen en we hebben al een aantal goede projecten voor mij bedacht, waarover later meer!
Now it’s time for lunch!
P.S.: Dank allen voor de fototips, maar het lukt nog steeds niet :(. Probleem is dat ik genoeg software heb om foto’s van de camera af te halen, maar dat de computer de Canon niet herkent. En de driver die ik heb geinstalleerd ook niet. Dus nog even geduld!
PPS: ja, al jullie vragen worden ook nog beantwoord, maar nu eerst lunch...
27.11.06
FAQ
Aangezien er van verschillende kanten nogal wat vragen komen, hier een FAQ. Aanvullingen? Laat maar weten...
Hoe ziet het kamp eruit?
In kamp Thuwali (ofzoiets) staan 4 tenten. In het midden staat de lappa. Er is ook nog een gebouwtje dat de keuken is. En nog apart een toilet (hoef je niet van de lappa helemaal naar je tent te lopen).
Vanuit onze tent kijk je uit op een aangelegde waterpoel en voor de rest eigenlijk alleen maar bomen. Alsof je in een dicht bos woont. Het is zo’n 10 minuten rijden vanaf het ingangshek van het park.
Maar hier woont de rest van het management dus niet, behalve Stella.
Oscar, Jess en Sarah wonen samen in één van de twee managementhuizen. Schitterende huizen, heel hoog met woonkamer, keuken, badkamer en twee slaapkamers. Patrico woont met zijn familie in de andere. In januari worden er nog twee gebouwd. Dat is op zo’n 7 minuten rijden van ons kamp vandaan.
En is dat kamp vlakbij het kantoor?
Op zo’n 10 minuten rijden dus. Lopen is wel erg ver. Maar met de motor is het ook goed te doen, moeten we nog wel even ons motorrijbewijs halen.
Daar kun je makkelijk internetten begrijp ik?
Yep, behalve als er dus een wolk voor de satelliet zit. En Skypen is inmiddels ook mogelijk.
Waar slaap je in?
Wij slapen in een soort huisje/tent. Het geheel staat op een bakstenen ondergrond, zo’n meter van de grond af. Het achterste gedeelte is van baksteen en biedt ruimte aan de badkamer waar bad/douche en toilet zich bevinden. Het voorste gedeelte is van tentdoek, maar is ter grootte en hoogte van een normale slaapkamer. Voordeel is dat er aan 3 kanten veel gaas zit, zodat je lekker naar buiten kunt kijken en het ook een beetje doorwaait. Aan de andere kant zit gewoon een vaste deur in de muur naar de badkamer.
En bovenin de tent een ventilator/waaier, maar daar heb je weinig aan als er geen stroom is ;).
Heb je zelf stroom in je tentje?
Er is een generator die de stroom in het kamp verzorgt. Nu slurpt dit ding diesel, dus wordt er een beetje spaarzaam mee omgegaan. Maar als ie aanstaat, werkt alles gewoon. Licht, ventilator, etc.
En stromend water?? Voor bad en toilet?
Ja zeker, door gebruik van een boiler hebben we zelfs gewoon heerlijk warm water. Dus echt niets te klagen hoor. Het toilet ziet er ook gewoon ‘westers’ uit, al is het in tegenstelling tot nederland niet aangesloten op een riolering, maar op een grote opvangbak ergens onder de grond.
Blijft dat licht bij de poel de hele nacht aan?
Nee dus, alleen als de generator aanstaat.
En nog steeds droog?
Nope, gisteren heeft het even geregend en was de dag ook heerlijk! Het blijft hier nu groen tot en met ca. augustus.
's Nachts koelt het niet af begreep ik?
Niet echt, het blijft behoorlijk warm. Maar vannacht was het ineens koeler, dus hebben Tinus en ik er zelfs nog een laken bijgepakt. Ja, twee lakens, nog net geen 4-seizoenendekbed.
Kun je zelf makkelijk wat boodschapjes ergens halen?
In Chikwawa, een dorp op zo’n 10 km afstand, is 5 dagen per week markt. Daar kun je dus tomaten, mango’s, bananen, uien, pompoenen, etc. halen.
Maar voor de echte boodschappen moet je naar Blantyre, ca. 1,5 uur rijden hiervandaan. Daar is een Shoprite. Volgens Oscar te vergelijken met de Appie, maar dat gaan we morgen dus zelf onderzoeken. Daar is het een stuk duurder, maar wel alles te krijgen.
Wordt er voor jullie gezorgd? Is er echt een kok of zo?
Mr. Chick en Mozes werken hier voor Oscar en Patricio, zo heb ik begrepen. En die zorgen nu ook een beetje voor ons. In principe maken ze dus ontbijt/lunch/eten voor ons, maar dat hoeft niet. We moeten ze wel van de ingredienten voorzien. Vooral Mozes schijnt alles te kunnen maken, van lasagne tot pastasalade tot pompoensoep.
Welke dieren zitten er in het park?
Inmiddels zit er al van alles, zoals dus 70 olifanten, waterbokken, impala’s, sabelantilopes, zebra’s, hartebeesten, wrattenzwijntjes, bushpigs, vervetaapjes, bavianen, duikers, hyena’s, rhino’s, en nog veel vooral kleinere diersoorten (zoals eekhoorntjes) en vogels. Ja, ook slangen zoals de green en black mamba komen hier voor, maar die zul je niet snel tegenkomen. Sterker nog, de scouts lopen voor een groot gedeelte op blote voeten door de bush te banjeren en zijn ook nog niet gebeten.
Welke dieren komen er nog in het park?
Er komen waarschijnlijk nog zo’n 50 olifanten. Maar als het park dus helemaal omheind wordt en het park ten opzichte van de sanctuary 5x zo groot wordt, zullen er ngog veel meer dieren moeten komen. Aangezien het nog ongeveer een jaar duurt voor het park helemaal omheind is, duurt het nog even voor de nieuwe dieren komen.
Het gaat dus ook nog wel even duren voor er leeuwen komen, omdat eerst de bestaande populatie dan gestabiliseerd moet zijn. Anders zijn alle zebra’s en antilopes zo weer verdwenen. De gok is 2010.
Tot mijn grote spijt komen er waarschijnlijk geen giraffen in het park. Ze hebben hier wel geleefd, maar zijn door natuurlijke (doch onbekende) oorzaak uitgestorven en niet door toedoen van de mens.
De gnoe komt hier ook niet voor.
Hoe gaat het met de camera? Al veel gefilmd?
Prima! Nog niet heel veel gefilmd, want dat bewaar ik een beetje voor een dag dat we niets te doen hebben, dan kunnen we het park rondrijden en overal een beetje filmen. Maar het olifantspotten staat er op. En de speciale massage die Tinus aan Pig geeft met behulp van een hark ;). Zeer essentieel voor de documentaire.
Waarom staan er nog geen foto's op Flickr
We zijn heel stom vergeten de software mee te nemen om de camera op de pc te kunnen aansluiten. Het is me nog niet gelukt deze software op internet te vinden en te downloaden. Hulp is welkom. Het gaat dus om de Canon Eos 350D. Ik kan wel alle updates etc. vinden, maar niet de basissoftware.
Is je rsi al minder geworden?
Helaas, was het maar waar. Maar blijkbaar is de halve wereld overvliegen niet genoeg. Dus ik ga nu weer stoppen!
Hoe ziet het kamp eruit?
In kamp Thuwali (ofzoiets) staan 4 tenten. In het midden staat de lappa. Er is ook nog een gebouwtje dat de keuken is. En nog apart een toilet (hoef je niet van de lappa helemaal naar je tent te lopen).
Vanuit onze tent kijk je uit op een aangelegde waterpoel en voor de rest eigenlijk alleen maar bomen. Alsof je in een dicht bos woont. Het is zo’n 10 minuten rijden vanaf het ingangshek van het park.
Maar hier woont de rest van het management dus niet, behalve Stella.
Oscar, Jess en Sarah wonen samen in één van de twee managementhuizen. Schitterende huizen, heel hoog met woonkamer, keuken, badkamer en twee slaapkamers. Patrico woont met zijn familie in de andere. In januari worden er nog twee gebouwd. Dat is op zo’n 7 minuten rijden van ons kamp vandaan.
En is dat kamp vlakbij het kantoor?
Op zo’n 10 minuten rijden dus. Lopen is wel erg ver. Maar met de motor is het ook goed te doen, moeten we nog wel even ons motorrijbewijs halen.
Daar kun je makkelijk internetten begrijp ik?
Yep, behalve als er dus een wolk voor de satelliet zit. En Skypen is inmiddels ook mogelijk.
Waar slaap je in?
Wij slapen in een soort huisje/tent. Het geheel staat op een bakstenen ondergrond, zo’n meter van de grond af. Het achterste gedeelte is van baksteen en biedt ruimte aan de badkamer waar bad/douche en toilet zich bevinden. Het voorste gedeelte is van tentdoek, maar is ter grootte en hoogte van een normale slaapkamer. Voordeel is dat er aan 3 kanten veel gaas zit, zodat je lekker naar buiten kunt kijken en het ook een beetje doorwaait. Aan de andere kant zit gewoon een vaste deur in de muur naar de badkamer.
En bovenin de tent een ventilator/waaier, maar daar heb je weinig aan als er geen stroom is ;).
Heb je zelf stroom in je tentje?
Er is een generator die de stroom in het kamp verzorgt. Nu slurpt dit ding diesel, dus wordt er een beetje spaarzaam mee omgegaan. Maar als ie aanstaat, werkt alles gewoon. Licht, ventilator, etc.
En stromend water?? Voor bad en toilet?
Ja zeker, door gebruik van een boiler hebben we zelfs gewoon heerlijk warm water. Dus echt niets te klagen hoor. Het toilet ziet er ook gewoon ‘westers’ uit, al is het in tegenstelling tot nederland niet aangesloten op een riolering, maar op een grote opvangbak ergens onder de grond.
Blijft dat licht bij de poel de hele nacht aan?
Nee dus, alleen als de generator aanstaat.
En nog steeds droog?
Nope, gisteren heeft het even geregend en was de dag ook heerlijk! Het blijft hier nu groen tot en met ca. augustus.
's Nachts koelt het niet af begreep ik?
Niet echt, het blijft behoorlijk warm. Maar vannacht was het ineens koeler, dus hebben Tinus en ik er zelfs nog een laken bijgepakt. Ja, twee lakens, nog net geen 4-seizoenendekbed.
Kun je zelf makkelijk wat boodschapjes ergens halen?
In Chikwawa, een dorp op zo’n 10 km afstand, is 5 dagen per week markt. Daar kun je dus tomaten, mango’s, bananen, uien, pompoenen, etc. halen.
Maar voor de echte boodschappen moet je naar Blantyre, ca. 1,5 uur rijden hiervandaan. Daar is een Shoprite. Volgens Oscar te vergelijken met de Appie, maar dat gaan we morgen dus zelf onderzoeken. Daar is het een stuk duurder, maar wel alles te krijgen.
Wordt er voor jullie gezorgd? Is er echt een kok of zo?
Mr. Chick en Mozes werken hier voor Oscar en Patricio, zo heb ik begrepen. En die zorgen nu ook een beetje voor ons. In principe maken ze dus ontbijt/lunch/eten voor ons, maar dat hoeft niet. We moeten ze wel van de ingredienten voorzien. Vooral Mozes schijnt alles te kunnen maken, van lasagne tot pastasalade tot pompoensoep.
Welke dieren zitten er in het park?
Inmiddels zit er al van alles, zoals dus 70 olifanten, waterbokken, impala’s, sabelantilopes, zebra’s, hartebeesten, wrattenzwijntjes, bushpigs, vervetaapjes, bavianen, duikers, hyena’s, rhino’s, en nog veel vooral kleinere diersoorten (zoals eekhoorntjes) en vogels. Ja, ook slangen zoals de green en black mamba komen hier voor, maar die zul je niet snel tegenkomen. Sterker nog, de scouts lopen voor een groot gedeelte op blote voeten door de bush te banjeren en zijn ook nog niet gebeten.
Welke dieren komen er nog in het park?
Er komen waarschijnlijk nog zo’n 50 olifanten. Maar als het park dus helemaal omheind wordt en het park ten opzichte van de sanctuary 5x zo groot wordt, zullen er ngog veel meer dieren moeten komen. Aangezien het nog ongeveer een jaar duurt voor het park helemaal omheind is, duurt het nog even voor de nieuwe dieren komen.
Het gaat dus ook nog wel even duren voor er leeuwen komen, omdat eerst de bestaande populatie dan gestabiliseerd moet zijn. Anders zijn alle zebra’s en antilopes zo weer verdwenen. De gok is 2010.
Tot mijn grote spijt komen er waarschijnlijk geen giraffen in het park. Ze hebben hier wel geleefd, maar zijn door natuurlijke (doch onbekende) oorzaak uitgestorven en niet door toedoen van de mens.
De gnoe komt hier ook niet voor.
Hoe gaat het met de camera? Al veel gefilmd?
Prima! Nog niet heel veel gefilmd, want dat bewaar ik een beetje voor een dag dat we niets te doen hebben, dan kunnen we het park rondrijden en overal een beetje filmen. Maar het olifantspotten staat er op. En de speciale massage die Tinus aan Pig geeft met behulp van een hark ;). Zeer essentieel voor de documentaire.
Waarom staan er nog geen foto's op Flickr
We zijn heel stom vergeten de software mee te nemen om de camera op de pc te kunnen aansluiten. Het is me nog niet gelukt deze software op internet te vinden en te downloaden. Hulp is welkom. Het gaat dus om de Canon Eos 350D. Ik kan wel alle updates etc. vinden, maar niet de basissoftware.
Is je rsi al minder geworden?
Helaas, was het maar waar. Maar blijkbaar is de halve wereld overvliegen niet genoeg. Dus ik ga nu weer stoppen!
naar de kroeg
Nu we hier een paar dagen zijn, beginnen we eindelijk een beetje in het ritme te komen. Helaas had Patricio geen tijd om bij te praten vrijdag, maar bij Oscar thuis werden we getrakteerd op een heerlijke lunch. Daarna zijn we met Oscar, Jess en Sarah ‘even’ naar de kroeg geweest waar Jess een rugbygame wilde kijken. Die kroeg is maar drie kwartier rijden hier vandaan en is verbonden aan een gigantische suikerplantage waar ook veel expats werken. Bier is koud en eten prima :).
Ik kreeg de eer om lekker voorin de auto te zitten, en Tinus, Oscar en Sarah zaten achter in het bakkie op bierkratjes. Aangezien het vandaag nog payday was, moest je wel erg opletten voor iedereen die dronken over straat liep of zelfs lag. Want ja, je ziet ze niet echt in het donker.
Toen we ’s avonds terug in ons kamp kwamen, was deze helemaal verlaten. Stella gaat in de weekenden naar haar huis en kinderen in Blantyre en de andere gasten waren ook weg. Dit is op zich niet zo erg natuurlijk, lekker rustig, maar er was ook niemand meer om de generator te bedienen die het kamp van stroom voorziet. Dus het was echt pikkedonker. Zo donker dat we in eerste instantie de verkeerde afslag naar ons kamp hadden genomen...terwijl die 5 meter verder lag!
Toen we de auto uit stapten schrok ik me rot van Pig, ons huisdier. Er loopt hier een tamme bushpig rond die afkomstig is van een boerderij en opgevoed is tussen de honden. Dit betekent dat ze dezelfde trekjes heeft als honden, zoals bedelen en kwispelen haha. Maar als ze dus midden in de nacht ineens achter je staat, spring je een gat in de lucht!
Maar goed, tent gevonden en alles prima. We lagen nog even wat te praten en te bedenken wat we nou zouden beslissen, toen we ineens allemaal gesnuif en gekraak langs de tent hoorden...je kon niets zien, maar het kon niet missen dat dit een groep buffels was die even naar de waterpoel liepen om wat te drinken. Tja, toen keken we elkaar aan en dachten, dit gaat toch nooit vervelen?!?
De volgende ochtend voelde het een stuk koeler buiten en ja hoor, eindelijk begon het te regenen. Heerlijk! Alles ruikt dan nog lekkerder! Het enige jammere van de regen vanuit ons oogpunt is, dat de dieren dan niet meer genoodzaakt zijn om de waterpoel bij ons kamp te gebruiken haha, maar voor de oogsten etc. is het natuurlijk super.
Ondanks dat het zondag was, had Patricio toch gezorgd dat wij verzorgd werden en had aan Chico gevraagd om ons ontbijt te verzorgen. Dus toen wij weer in de lappa kwamen (dat is de grote verhoogde binnenplaats met rieten dak en zijkanten helemaal open en stoelen en tafels erin, onze woonkamer) lag Chico daar op de grond te slapen. Wij zeiden nog tegen elkaar, o wat leuk, hij heeft zitten lezen in ons Malawi boek, alhoewel we er later achter kwamen dat dat waarschijnlijk als kussen gediend had ;). Maar eerlijk is eerlijk, hij stond gelijk klaar en heeft inderdaad lekker ontbijt gemaakt van toast en eieren.
Vervolgens hebben we onze gamevehicle weer gepakt en zijn we lekker door het park gaan touren. We hebben besloten maar wel een beetje op de hoofdweg te blijven, want verdwalen is niet handig. Alhoewel je blijkbaar niet echt kunt verdwalen, aangezien alles weer op de hoofdweg uitkomt. Gelukkig weten we nu hoe ons bakkie werkt, de radio in de auto. Dan kunnen we in ieder geval iemand oproepen als er iets is gebeurt, al weten we dan zelf waarschijnlijk nog niet waar we zijn.
Nadat we zo’n anderhalf uur aan het rijden waren, kwamen we Jess, Oscar en Sarah tegen die de hekken aan het controleren waren. Vanwege de regenval in de omgeving is de rivier de Shire enorm toegenomen en dat heeft wat hekken kapot gemaakt. Das natuurlijk niet handig, want als de olifanten dit door hebben, kunnen ze de sanctuary uit.
We dachten dat we al een aardig deel van de sanctuary gezien hadden, maar op de vraag of we rond konden rijden, zou dat nog ca. 3 uur kosten. Je rijdt natuurlijk ook maar zo’n 30 km per uur op zandweggetjes.
’s Middags was het tijd voor een heerlijke zondagmiddagbesteding, film kijken bij Oscar :). We hebben het nog net niet zo erg gemaakt dat we daadwerkelijk de stapel National Geographic banden hebben bekeken, want dat is toch wel te erg als je in een wildpark zit!
Eind van de middag zijn we weer terug gegaan naar ons kamp waar we tot het donker heerlijk naar buiten hebben zitten staren onder het genot van een rood wijntje. Om half zeven was het donker en zijn we met de olielamp in onze tent gaan zitten om nog wat te lezen. Dit heb ik nog tot ca. half 8 gered tot mijn ogen dichtvielen!
Vandaag is het maandag en de werkweek is weer begonnen. Ik zit nu op het kantoor en Tinus is met Oscar dingen aan het doornemen.
Ik probeer om de juiste software te vinden en te downloaden om onze mooie Canon 350d met de pc te laten praten, aangezien we niet bedacht hebben om de software van thuis mee te nemen. Het is me echter nog niet gelukt, dus misschien moeten jullie met de foto’s wachten tot we thuis zijn! Vandaag wordt dus nog een beetje rommeldagje en morgen kunnen we naar Blantrye om eindelijk ook wat inkopen te doen. Ik moet zeggen dat het tot nu toe een erg goedkope vakantie is geweest, aangezien we nog geen geld hebben, hebben we ook nog niks uitgegeven haha! Maar dat kunnen we na morgen hopelijk weer recht trekken.
Oh ja, tot slot nog wel even leuk te vertellen dat ik de hele tijd al dacht dat er een boomblad op de kantoordeur zat, blijkt het een vlinder te zijn met een vleugelwijdte van ca. 10 cm. Het ziet er echt uit als een blaadje, met twee hele mooie slierten aan de onderkant. Foto’s volgen dus nog ;)
Ik kreeg de eer om lekker voorin de auto te zitten, en Tinus, Oscar en Sarah zaten achter in het bakkie op bierkratjes. Aangezien het vandaag nog payday was, moest je wel erg opletten voor iedereen die dronken over straat liep of zelfs lag. Want ja, je ziet ze niet echt in het donker.
Toen we ’s avonds terug in ons kamp kwamen, was deze helemaal verlaten. Stella gaat in de weekenden naar haar huis en kinderen in Blantyre en de andere gasten waren ook weg. Dit is op zich niet zo erg natuurlijk, lekker rustig, maar er was ook niemand meer om de generator te bedienen die het kamp van stroom voorziet. Dus het was echt pikkedonker. Zo donker dat we in eerste instantie de verkeerde afslag naar ons kamp hadden genomen...terwijl die 5 meter verder lag!
Toen we de auto uit stapten schrok ik me rot van Pig, ons huisdier. Er loopt hier een tamme bushpig rond die afkomstig is van een boerderij en opgevoed is tussen de honden. Dit betekent dat ze dezelfde trekjes heeft als honden, zoals bedelen en kwispelen haha. Maar als ze dus midden in de nacht ineens achter je staat, spring je een gat in de lucht!
Maar goed, tent gevonden en alles prima. We lagen nog even wat te praten en te bedenken wat we nou zouden beslissen, toen we ineens allemaal gesnuif en gekraak langs de tent hoorden...je kon niets zien, maar het kon niet missen dat dit een groep buffels was die even naar de waterpoel liepen om wat te drinken. Tja, toen keken we elkaar aan en dachten, dit gaat toch nooit vervelen?!?
De volgende ochtend voelde het een stuk koeler buiten en ja hoor, eindelijk begon het te regenen. Heerlijk! Alles ruikt dan nog lekkerder! Het enige jammere van de regen vanuit ons oogpunt is, dat de dieren dan niet meer genoodzaakt zijn om de waterpoel bij ons kamp te gebruiken haha, maar voor de oogsten etc. is het natuurlijk super.
Ondanks dat het zondag was, had Patricio toch gezorgd dat wij verzorgd werden en had aan Chico gevraagd om ons ontbijt te verzorgen. Dus toen wij weer in de lappa kwamen (dat is de grote verhoogde binnenplaats met rieten dak en zijkanten helemaal open en stoelen en tafels erin, onze woonkamer) lag Chico daar op de grond te slapen. Wij zeiden nog tegen elkaar, o wat leuk, hij heeft zitten lezen in ons Malawi boek, alhoewel we er later achter kwamen dat dat waarschijnlijk als kussen gediend had ;). Maar eerlijk is eerlijk, hij stond gelijk klaar en heeft inderdaad lekker ontbijt gemaakt van toast en eieren.
Vervolgens hebben we onze gamevehicle weer gepakt en zijn we lekker door het park gaan touren. We hebben besloten maar wel een beetje op de hoofdweg te blijven, want verdwalen is niet handig. Alhoewel je blijkbaar niet echt kunt verdwalen, aangezien alles weer op de hoofdweg uitkomt. Gelukkig weten we nu hoe ons bakkie werkt, de radio in de auto. Dan kunnen we in ieder geval iemand oproepen als er iets is gebeurt, al weten we dan zelf waarschijnlijk nog niet waar we zijn.
Nadat we zo’n anderhalf uur aan het rijden waren, kwamen we Jess, Oscar en Sarah tegen die de hekken aan het controleren waren. Vanwege de regenval in de omgeving is de rivier de Shire enorm toegenomen en dat heeft wat hekken kapot gemaakt. Das natuurlijk niet handig, want als de olifanten dit door hebben, kunnen ze de sanctuary uit.
We dachten dat we al een aardig deel van de sanctuary gezien hadden, maar op de vraag of we rond konden rijden, zou dat nog ca. 3 uur kosten. Je rijdt natuurlijk ook maar zo’n 30 km per uur op zandweggetjes.
’s Middags was het tijd voor een heerlijke zondagmiddagbesteding, film kijken bij Oscar :). We hebben het nog net niet zo erg gemaakt dat we daadwerkelijk de stapel National Geographic banden hebben bekeken, want dat is toch wel te erg als je in een wildpark zit!
Eind van de middag zijn we weer terug gegaan naar ons kamp waar we tot het donker heerlijk naar buiten hebben zitten staren onder het genot van een rood wijntje. Om half zeven was het donker en zijn we met de olielamp in onze tent gaan zitten om nog wat te lezen. Dit heb ik nog tot ca. half 8 gered tot mijn ogen dichtvielen!
Vandaag is het maandag en de werkweek is weer begonnen. Ik zit nu op het kantoor en Tinus is met Oscar dingen aan het doornemen.
Ik probeer om de juiste software te vinden en te downloaden om onze mooie Canon 350d met de pc te laten praten, aangezien we niet bedacht hebben om de software van thuis mee te nemen. Het is me echter nog niet gelukt, dus misschien moeten jullie met de foto’s wachten tot we thuis zijn! Vandaag wordt dus nog een beetje rommeldagje en morgen kunnen we naar Blantrye om eindelijk ook wat inkopen te doen. Ik moet zeggen dat het tot nu toe een erg goedkope vakantie is geweest, aangezien we nog geen geld hebben, hebben we ook nog niks uitgegeven haha! Maar dat kunnen we na morgen hopelijk weer recht trekken.
Oh ja, tot slot nog wel even leuk te vertellen dat ik de hele tijd al dacht dat er een boomblad op de kantoordeur zat, blijkt het een vlinder te zijn met een vleugelwijdte van ca. 10 cm. Het ziet er echt uit als een blaadje, met twee hele mooie slierten aan de onderkant. Foto’s volgen dus nog ;)
25.11.06
payday
Zo, Tinus is met Oscar iedereen aan het uitbetalen, dus voor mij een mooie gelegenheid om weer even het blog bij te werken.
Het is op dit moment te warm om buiten in de zon het hele spektakel te bekijken, dus ik zit nu even in het relatief koelere kantoor. Regentijd is hier ook net begonnen, al hebben wij nog geen regen gehad, maar dat betekent dus wel heel veel rare beesten! Al wennen die wel snel, zit hier ook nu in het kantoor en er vliegt en loopt van alles rond.
Gemma en Niels zijn net helaas vertrokken, maar ik denk dat we onze best hebben gedaan om ze een gezellige laatste avond te geven. Aangezien de meesten hier opstaan als het licht is, zo rond 5 uur, gaat men ook weer vroeg naar bed, ca. 8 uur.
Dat hebben we gisteren weten te rekken tot een mooie 2.30 uur haha! Een nieuw record. Met de nodige wijntjes, biertjes en zelfs whisky was het erg gezellig.
Bijkomend voordeel is dat je gelijk in slaap valt, zonder je zorgen te maken over de gekko’s die over de muren lopen van de tent, of spinnen etc. Heerlijk geslapen dus.
Gistermiddag zijn we nog op safari geweest met Gemma en Niels en jawel, we hebben ze gezien, de olifanten!
Op een gegeven moment kwamen we een hoek om en reden we er bijna tegenaan. Dit vond de grijze dame blijkbaar ver genoeg, dus even met de oren klapperen en aangeven: tot hier en niet verder! En toen ging het groepje van ca. 8 stuks rustig verder met bomen eten. Geweldig! Onderweg ook veel waterbokken gezien, wrattenzwijnen met kleintjes, zebra’s en impala’s. Het park is erg mooi, heel groen nu en er staan veel verschillende soorten bomen wat het een mooi gezicht geeft. Ook nog even bij de hippospot hippo’s gespot ;)
’s Avonds was er dus een afscheidsfeestje georganiseerd voor Gemma en Niels. Een lekkere braai. Met nog niet eerder zoveel gasten aan een tafel (13 stuks). Patricio en zijn vrouw Emi ontmoet, Gemma en Niels, Jess en Sara en haar vader, Harvey, Bruno (gast uit Nederland), Stella, Oscar en Tinus en ik. Maar alleen Gemma en Niels en Tinus en ik hebben het zo laat gemaakt ;)
Oh ja, had ik al verteld dat hier ’s avonds spinnen van ca. 15 cm over de grond heen rennen? Ik heb het dus gisteren gepresteerd om mijn voeten de hele avond van de grond te houden haha, met spierpijn als gevolg.
Vanochtend hebben we zelf de gamevehicle genomen (zo’n auto met tribune) en zijn we een stukje door het park gaan rijden, dat is toch wel een heerlijk gevoel hoor. En het park ligt zo mooi omringd door de heuvels!
Wat de dag verder brengt, weten we nog niet. En een definitieve beslissing hebben we ook nog niet genomen. Het is zo moelijk voor te stellen om hier gewoon echt lange tijd te zitten! Al vliegt de tijd volgens Gemma en Niels zo voorbij. Zij hadden ook maar 2 maanden gepland en dat zijn er zonder veel moeite ook ineens vier geworden!Vanmiddag hebben we als het goed is nog wel een gesprek met Patricio en dan wil ik ook eens bekijken wat mijn taken hier kunnen zijn, want je moet hier wel echt wat omhanden hebben. Maar als iedereen die heeft beloofd langs te komen, dit ook daadwerkelijk doet, vliegt de tijd vast zo voorbij haha!
Groetjes uit een warm en vochtig Malawi!
Het is op dit moment te warm om buiten in de zon het hele spektakel te bekijken, dus ik zit nu even in het relatief koelere kantoor. Regentijd is hier ook net begonnen, al hebben wij nog geen regen gehad, maar dat betekent dus wel heel veel rare beesten! Al wennen die wel snel, zit hier ook nu in het kantoor en er vliegt en loopt van alles rond.
Gemma en Niels zijn net helaas vertrokken, maar ik denk dat we onze best hebben gedaan om ze een gezellige laatste avond te geven. Aangezien de meesten hier opstaan als het licht is, zo rond 5 uur, gaat men ook weer vroeg naar bed, ca. 8 uur.
Dat hebben we gisteren weten te rekken tot een mooie 2.30 uur haha! Een nieuw record. Met de nodige wijntjes, biertjes en zelfs whisky was het erg gezellig.
Bijkomend voordeel is dat je gelijk in slaap valt, zonder je zorgen te maken over de gekko’s die over de muren lopen van de tent, of spinnen etc. Heerlijk geslapen dus.
Gistermiddag zijn we nog op safari geweest met Gemma en Niels en jawel, we hebben ze gezien, de olifanten!
Op een gegeven moment kwamen we een hoek om en reden we er bijna tegenaan. Dit vond de grijze dame blijkbaar ver genoeg, dus even met de oren klapperen en aangeven: tot hier en niet verder! En toen ging het groepje van ca. 8 stuks rustig verder met bomen eten. Geweldig! Onderweg ook veel waterbokken gezien, wrattenzwijnen met kleintjes, zebra’s en impala’s. Het park is erg mooi, heel groen nu en er staan veel verschillende soorten bomen wat het een mooi gezicht geeft. Ook nog even bij de hippospot hippo’s gespot ;)
’s Avonds was er dus een afscheidsfeestje georganiseerd voor Gemma en Niels. Een lekkere braai. Met nog niet eerder zoveel gasten aan een tafel (13 stuks). Patricio en zijn vrouw Emi ontmoet, Gemma en Niels, Jess en Sara en haar vader, Harvey, Bruno (gast uit Nederland), Stella, Oscar en Tinus en ik. Maar alleen Gemma en Niels en Tinus en ik hebben het zo laat gemaakt ;)
Oh ja, had ik al verteld dat hier ’s avonds spinnen van ca. 15 cm over de grond heen rennen? Ik heb het dus gisteren gepresteerd om mijn voeten de hele avond van de grond te houden haha, met spierpijn als gevolg.
Vanochtend hebben we zelf de gamevehicle genomen (zo’n auto met tribune) en zijn we een stukje door het park gaan rijden, dat is toch wel een heerlijk gevoel hoor. En het park ligt zo mooi omringd door de heuvels!
Wat de dag verder brengt, weten we nog niet. En een definitieve beslissing hebben we ook nog niet genomen. Het is zo moelijk voor te stellen om hier gewoon echt lange tijd te zitten! Al vliegt de tijd volgens Gemma en Niels zo voorbij. Zij hadden ook maar 2 maanden gepland en dat zijn er zonder veel moeite ook ineens vier geworden!Vanmiddag hebben we als het goed is nog wel een gesprek met Patricio en dan wil ik ook eens bekijken wat mijn taken hier kunnen zijn, want je moet hier wel echt wat omhanden hebben. Maar als iedereen die heeft beloofd langs te komen, dit ook daadwerkelijk doet, vliegt de tijd vast zo voorbij haha!
Groetjes uit een warm en vochtig Malawi!
24.11.06
Mathiti Camp, 24-11-2006
Mathiti Camp, 24-11-2006
Hallo allemaal,
Na een zeer voorspoedige reis zijn we heel in Blantyre aangekomen. Samen met de bagage! Dat schijnt nogal een uitzondering te zijn :).
Nog wel even spannend in Johannesburg, waar onze geschreven tickets van Malawi Air geen tickets bleken te zijn, maar een soort voucher dat je extra bagagae mee mag nemen…Maar we stonden op de lijst, dus alles prima.
Toen we even later in de bus stonden die ons naar het vliegtuig bracht, kwam de dame van Malawi Air ons nog narennen, omdat ze had bedacht dat we natuurlijk ook voor de terugreis nog tickets nodig hadden, dus die had ze vast gemaakt. Welcome to Africa!
In Blantyre zijn we opgepikt door Oscar en kregen we gelijk de tour door Blantyre en de weg naar Majete.
En dat was zeer indrukwekkend. Je kunt vanuit je nederlandse stoel wel bedenken dat Malawi een van de armste landen ter wereld is, maar als je even bij een benzinepomp staat te wachten en er een horde kids achter je staat in shirts vol met gaten, te wachten tot jij je flesje water op hebt, zodat zij deze misschien wel mogen hebben, voel je je erg machteloos.
De weg werd vervolgd. De omgeving is erg mooi, heuvelachtig en dankzij de regentijd die net is aangebroken, erg groen en van alles in bloei.
In het park bij het kantoor kennis gemaakt met Harvey, Jess en Stelle die voor African Parks werken.
In het tentenkamp kwamen we Gemma en Niels tegen die de meeste van jullie al van de weblogs kennen.
Onder het genot van een koud biertje konden we eindelijk even alles laten bezinken, zittend op de overdekte binnenplaats. Ik moet zeggen, het kan slechter. Op nog geen 200 meter afstand is een kunstmatige drinkplaats aangelegd waar een hele groep zebra’s stond te drinken. Deze spot is ‘s avonds ook verlicht en vanuit onze tent kijken we zo op deze plek uit!
Over onze tent gesproken, tent is echt een understatement! Het achterdeel waar de badkamer met bad en toilet staan, is van baksteen. Het voorste gedeelte waar ons bed staat, is van tentdoek met horgaas, maar aan alle kanten open, zodat je echt een 360 view hebt. En alles staat op poten.
Ok, eerlijk is eerlijk, het duurde wel even tot ik in slaap was vannacht, want ja, ik ben het gewoon niet gewend dat er gekko’s langs de muren lopen! En het was ook errug warm, maar toch trek je dat laken tot over je oren, want wie weet wat er allemaal over je heen kan lopen haha (het is nu dag, nu kan ik er om lachen).
Gisteravond met zijn allen gegeten, erg gezellig en erg lekker. Vooraf pompoensoep en daarna aardappeltjes, sla, kipstoofpotje en groenten. Met mooie verhalen over de olifantentranslocatie. Zoals die ene olifant die wegens verkeerde dosering een week high heeft rondgelopen en probeerde de helikopter uit de lucht te halen met zijn slurf.
Vanochtend lekker ontbeten met Gemma en Niels. Die vertrekken morgen weer en nemen ons vandaag nog even mee op verkenningstocht het park in. Dus vanavond weer een feestje, helaas ter afscheid, maar wel leuk.
We zijn er wel achter, dat de beslissing die we moeten nemen om hier daadwerkelijk voor een langere periode te wonen en te werken, een veel moeilijkere is dan we in eerste instantie beseft hebben.
De realiteit is gewoonweg echt een stuk anders dan dat je je kunt voorstellen. Maar we verzamelen zoveel mogelijk info en laten het weten zodra we er zelf uit zijn!
Hallo allemaal,
Na een zeer voorspoedige reis zijn we heel in Blantyre aangekomen. Samen met de bagage! Dat schijnt nogal een uitzondering te zijn :).
Nog wel even spannend in Johannesburg, waar onze geschreven tickets van Malawi Air geen tickets bleken te zijn, maar een soort voucher dat je extra bagagae mee mag nemen…Maar we stonden op de lijst, dus alles prima.
Toen we even later in de bus stonden die ons naar het vliegtuig bracht, kwam de dame van Malawi Air ons nog narennen, omdat ze had bedacht dat we natuurlijk ook voor de terugreis nog tickets nodig hadden, dus die had ze vast gemaakt. Welcome to Africa!
In Blantyre zijn we opgepikt door Oscar en kregen we gelijk de tour door Blantyre en de weg naar Majete.
En dat was zeer indrukwekkend. Je kunt vanuit je nederlandse stoel wel bedenken dat Malawi een van de armste landen ter wereld is, maar als je even bij een benzinepomp staat te wachten en er een horde kids achter je staat in shirts vol met gaten, te wachten tot jij je flesje water op hebt, zodat zij deze misschien wel mogen hebben, voel je je erg machteloos.
De weg werd vervolgd. De omgeving is erg mooi, heuvelachtig en dankzij de regentijd die net is aangebroken, erg groen en van alles in bloei.
In het park bij het kantoor kennis gemaakt met Harvey, Jess en Stelle die voor African Parks werken.
In het tentenkamp kwamen we Gemma en Niels tegen die de meeste van jullie al van de weblogs kennen.
Onder het genot van een koud biertje konden we eindelijk even alles laten bezinken, zittend op de overdekte binnenplaats. Ik moet zeggen, het kan slechter. Op nog geen 200 meter afstand is een kunstmatige drinkplaats aangelegd waar een hele groep zebra’s stond te drinken. Deze spot is ‘s avonds ook verlicht en vanuit onze tent kijken we zo op deze plek uit!
Over onze tent gesproken, tent is echt een understatement! Het achterdeel waar de badkamer met bad en toilet staan, is van baksteen. Het voorste gedeelte waar ons bed staat, is van tentdoek met horgaas, maar aan alle kanten open, zodat je echt een 360 view hebt. En alles staat op poten.
Ok, eerlijk is eerlijk, het duurde wel even tot ik in slaap was vannacht, want ja, ik ben het gewoon niet gewend dat er gekko’s langs de muren lopen! En het was ook errug warm, maar toch trek je dat laken tot over je oren, want wie weet wat er allemaal over je heen kan lopen haha (het is nu dag, nu kan ik er om lachen).
Gisteravond met zijn allen gegeten, erg gezellig en erg lekker. Vooraf pompoensoep en daarna aardappeltjes, sla, kipstoofpotje en groenten. Met mooie verhalen over de olifantentranslocatie. Zoals die ene olifant die wegens verkeerde dosering een week high heeft rondgelopen en probeerde de helikopter uit de lucht te halen met zijn slurf.
Vanochtend lekker ontbeten met Gemma en Niels. Die vertrekken morgen weer en nemen ons vandaag nog even mee op verkenningstocht het park in. Dus vanavond weer een feestje, helaas ter afscheid, maar wel leuk.
We zijn er wel achter, dat de beslissing die we moeten nemen om hier daadwerkelijk voor een langere periode te wonen en te werken, een veel moeilijkere is dan we in eerste instantie beseft hebben.
De realiteit is gewoonweg echt een stuk anders dan dat je je kunt voorstellen. Maar we verzamelen zoveel mogelijk info en laten het weten zodra we er zelf uit zijn!
Abonneren op:
Posts (Atom)